Millenniumdoelstellingen VN

De lidstaten van de Verenigde Naties hebben in 2000 een aantal ambitieuze doelstellingen geformuleerd. Deze doelen zijn echter onhaalbaar zonder natuurbeschermende maatregelen.

In 2000 zijn tijdens VN Millennium Top acht doelstellingen afgesproken om vóór 2015 de ernstigste ontwikkelingsproblemen aan te pakken. Dit zijn:

1. Uitbanning van extreme armoede
2. Alle kinderen naar de basisschool
3. Vrouwen en mannen gelijk
4. Minder kindersterfte
5. Minder moedersterfte
6. Bestrijding HIV/Aids, malaria en andere ziektes
7. Milieubescherming, veilig drinkwater en minder mensen in krottenwijken
8. Wereldwijd partnerschap voor ontwikkeling
   

De noodzaak van duurzaam beheer
Het VN-rapport Investing in Development stelt dat alle doelen technisch haalbaar zijn en dat de financiële last meevalt. Waar dit rapport echter grotendeels aan voorbijgaat, is de noodzaak van een benadering waarbij rekening wordt gehouden met het duurzaam beheren en behouden van de mondiale ecosystemen. Het VN-rapport Millennium Ecosystems Assessment stelt echter dat het leven van het grootste deel van de arme bevolking direct verbonden is met natuurlijke bestaansbronnen. Ongeveer 70% van deze mensen woont en leeft in rurale gebieden en is daar afhankelijk van ecologische diensten en hulpbronnen voor hun (economisch) bestaan.

Ecosysteembenadering
De laatste jaren is door bevolkingstoename, conversie en erosie de druk op de bestaande ecosystemen toegenomen. Zet het mondiale huidige consumptiepatroon zich voort, dan wonen er over 20 jaar meer dan 3,5 miljard mensen in gebieden waar het ecologische substraat bijvoorbeeld niet meer voldoende water zal kunnen leveren voor consumptie en landbouw. Een onvoorzichtig ontwikkelingsbeleid draagt hieraan bij. Datzelfde geldt voor de 90% van de 1,2 miljard mensen in ontwikkelingslanden die in extreme armoede leven en afhankelijk zijn van nog relatief ongeschonden bossen. Deze bossen verdwijnen met een ongekende snelheid. Illegale houtkap en het plaatsmaken van bos voor palmolie- of sojaplantages zijn de belangrijkste oorzaken. Voor het grootste deel van de lokale bevolking is het economische gewin hiervan vrijwel nihil, terwijl berekeningen aantonen dat het in stand houden van bossen, gekoppeld aan duurzame legale houtkap en het stimuleren van boerencoöperaties, ontwikkeling juist wél bevordert.

De problematiek bij mangrovebossen die van groot belang zijn voor kustgemeenschappen, is vergelijkbaar. De uitbreiding van de grote aquacultuur-boerderijen heeft ertoe geleid dat belangrijke natuurlijke hulpbronnen (voornamelijk voedsel) die gevonden worden in mangroven en andere natte kustgebieden niet meer beschikbaar zijn voor de lokale bevolking. Aquacultuur leidt ook tot ernstige en langdurige vervuiling. Door overbevissing wordt de enige eiwitbron van 950 miljoen mensen bedreigd. Het is dus noodzakelijk dat er een op ecosystemen gebaseerde benadering wordt geïntegreerd in het beleid dat zich richt op het behalen van de Millenniumdoelstellingen. Alleen op die manier kan worden voorkomen dat de Millenniumdoelstellingen in 2015 zijn behaald, terwijl het fundament van het leven op deze planeet (de natuurlijke leefomgeving) grotendeels verloren is gegaan.

Wat doet IUCN NL?
IUCN NL probeert het debat over ontwikkelingssamenwerking en handelsbeleid te beïnvloeden. Dat gebeurt door intensieve contacten met leden van de Nederlandse Tweede Kamer, vertegenwoordigers van het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en het Ministerie van Economische Zaken. Daarnaast participeert IUCN NL in een aantal netwerken van ontwikkelingsorganisaties, zoals de branchevereniging Partos, met als doel de biodiversiteitsagenda ook daar onder de aandacht te brengen. IUCN NL onderhoudt verder het mondiale Nature and Poverty Knowledge and Learning Network: NP.net. Dit netwerk is opgericht om de kennis van partners in ontwikkelingslanden en van 17 organisaties in Nederland samen te brengen op de Natuur- en Armoede-agenda.

• Nature & Poverty Network
• De Millennium Ecosystems Assessment